Dziennik Warszawski. 1865. Numery: 164 (13/25 lipca), 176 (29 lipca/10 sierpnia), 185 (10/22 sierpnia), 196 (22 sierpnia/3 września), 216 (18/30 września), 222 (25 września/7 października); łącznie sześć zeszytów. Warszawa, w drukarni Rządowej przy Komisji Rządowej Oświecenia Publicznego, każdy nr k. [4], numeracja stron ciągła, 41 cm, bez opr.
Sześć numerów dziennika wydawanego w Warszawie i kontrolowanego przez władze rosyjskie. W oferowanych numerach liczne informacje o sytuacji na ziemiach polskich po upadku powstania styczniowego, a także artykuły o charakterze propagandowym dotyczące minionych wydarzeń (o wyraźnej, antypolskiej wymowie). M.in.: 1. o bandach podpalaczy – byłych powstańców, którzy uważają że „należy zniszczyć ogniem kraj, którego nie udało się zyskać przebiegłością ani orężem”; 2. o ujęciu „żandarma wieszającego Emanowskiego, który odegrał ważną rolę w powstaniu polskiem”; 3. „pożary w zachodnich guberniach” – „dzieło stronnictwa, które poprzysięgło nienawiść Rosji”; 4. „wiadomości o pożarach w północno-zachodnim kraju” – „Opinia publiczna w Rosji od dawna uważa polskie stronnictwo rewolucyjne za sprawcę pożarów”; 5. „wychodźcy polscy we Francji”; 6. „zaciekli rewolucjoniści, chcący dalej prowadzić dzieło żandarmów -wieszających i sztyletników, nie znajdą dziś nikogo, co by przyjął i usprawiedliwił ich zbrodnie”; 7. „Wykrycie przestępców politycznych” w szpitalu obłąkanych przy klasztorze bonifratrów w Warszawie („różne osobistości, mocno skompromitowane w ostatniem powstaniu”); 8. „Wyjątki z pamiętników powstańca, Lwów w r. 1864”; 9. „Prawda o powstaniu polskiem. Pierwsze demonstracje, plakaty i broszury rewolucyjne”. Poza tym wiele interesujących varsavianów, m.in. o porządkowaniu Starego Miasta i rynku, ogłoszenia o licytacji dóbr (np. opis kamienicy na Gęsiej), ogłoszenie o powstaniu nowej gazety „Bluszcz”. Zaplamienia, zagniecenia, poza tym stan dobry.
