Jeden z dwóch biletów zdawkowych emisji majowej 1925 roku.
To rzadkie, cenione kolekcjonersko banknoty, których emitentem było Ministerstwo Skarbu. Stanowiły one, w myśl reformy Grabskiego, sposób na uzupełnienie obiegu pieniężnego brakującymi nominałami. Skarb Państwa był upoważniony do emisji takich biletów, a następnie stopniowe ich wycofywanie i wymienianie na monety lub banknoty.
I to właśnie proces wymiany jest głównym czynnikiem ich dzisiejszej niedostępności. Jak czytamy w opracowaniu Lecha Kokocińskiego "wykup biletów zdawkowych i wycofanie ich z obiegu kosztowały rząd aż 25,5 mln dolarów amerykańskich; połowę tej sumy przeznaczono na wymianę biletów zdawkowych na monety, a połowę na banknoty".
Były to ostatnie bilety zdawkowe II RP (5 złotych 1926 było już "biletem państwowym").
