Tytuł: P. Corneille'a Cyd. Tragedya w pięciu aktach.
Autor: Pierre Corneille (1606-1684) [francuski dramatopisarz, jeden z twórców klasycyzmu francuskiego w teatrze].
Przekład: Stanisław Wyspiański (1869-1907) [dramatopisarz, poeta i malarz, czołowy twórca Młodej Polski].
Wydawca: Kraków, nakładem tłumacza; odbito w Drukarni W. L. Anczyca; skład w Księgarni Gebethnera.
Rok wydania: 1907.
Format: 22 cm.
Objętość: 86, [2] s.
Oprawa: Okładka broszurowa wydawnicza.
Pierwsze wydanie przekładu „Cyda” Pierre'a Corneille'a, dokonanego przez Stanisława Wyspiańskiego i wydanego jego własnym nakładem w ostatnim roku życia poety. Druk ukończono 4 marca 1907 roku w zasłużonej krakowskiej oficynie Anczyca, niespełna dziewięć miesięcy przed śmiercią tłumacza. Wyspiański sam zadbał o szatę graficzną tomu. Na karcie tytułowej umieścił winietę z kwiatem przylaszczki, sygnowaną monogramem SW, a początki poszczególnych aktów ozdobił winietami o motywach roślinnych. Jego przekład uchodzi za swobodny, bliski parafrazie, i nosi wyraźne piętno języka i temperamentu autora „Wesela”. Oryginał, wystawiony w Paryżu w 1637 roku, sięga do dziejów Rodriga Díaza de Vivar, kastylijskiego rycerza z XI wieku, któremu walki z Maurami przyniosły przydomek Cyd, od arabskiego „sajjid”, czyli pan. Sztuka odniosła ogromny sukces, ale odstępstwa od klasycystycznej zasady trzech jedności wywołały słynny spór o „Cyda” i wojnę pamfletów. Rozstrzygnęła go dopiero Akademia Francuska, powołana niedługo wcześniej przez kardynała Richelieu.
Stanisław Wyspiański urodził się 15 stycznia 1869 roku w Krakowie. W latach 1887-1890 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych i jednocześnie na Uniwersytecie Jagiellońskim, a od 1891 roku kształcił się w Paryżu. Łączył w jednej osobie dramatopisarza, poetę, malarza, grafika i projektanta. Jako młody artysta pracował przy polichromii kościoła Mariackiego, a później zaprojektował polichromię i witraże kościoła Franciszkanów w Krakowie. Jest autorem m.in. „Wesela”, „Wyzwolenia”, „Nocy listopadowej” i „Akropolis”. Zreformował polską scenę, traktując przedstawienie jako całość plastyczno-literacką. Zmarł 28 listopada 1907 roku w Krakowie.
Proweniencja: brak zapisów własnościowych i pieczęci.
To pierwodruk przekładu z ostatniego roku życia Wyspiańskiego, z jego własnymi winietami, w wyjątkowo pięknym stanie. Pozycja dla kolekcjonerów pierwodruków Wyspiańskiego i Młodej Polski, badaczy dramatu i przekładu oraz miłośników sztuki książki przełomu wieków.
Egzemplarz czysty, blok zwarty i spójny, papier wolny od zabrudzeń i zażółceń. Okładka papierowa wydawnicza zachowana w stanie idealnym, bez naddarć i ubytków - rzadko spotykany stan dla tak delikatnej, wiotkiej broszury.
ID Katalogowy: 295-22-A-X





