Olej na płótnie, 80x140 cm, sygnowany i datowany.
Obraz wystawiany w Washington Gallery of Modern Art.
Zbigniew Jaskierski (Lwów 1928 - 1969 Podkolice) w 1948 roku rozpoczął naukę malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych, pod okiem Eugeniusza Eibischa oraz Aleksandra Rafałowskiego. W 1954 r. otrzymał dyplom. W tym też roku jego praca znalazła się na wystawie malarskiej członków Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Plastyków. Wziął też udział w wielkiej wystawie prezentowanej w Arsenale. W 1955 roku prace Jaskierskiego były pokazywane na wystawie Młodego Malarstwa Polskiego w Berlinie i Lipsku razem z pracami kolegów: Jerzego Tchórzewskiego i Tadeusza Dominika. W 1958 roku obrazy zaprezentowano na wystawie polskiego malarstwa w Los Angeles, San Francisco i Waszyngtonie. W 1959 r. Zbigniew Jaskierski otrzymał stypendium rządu francuskiego i na rok wyjechał do Paryża – mekki awangardowych polskich twórców. W 1964 roku odbyła się jego pierwsza wystawa indywidualna zaprezentowana w Galerii Sztuki Nowoczesnej „Krzywe Koło” w Warszawie. W 1966 r. w Domu Artysty Plastyka w Warszawie zorganizowano I Festiwal Sztuk Pięknych promujący dorobek młodych artystów . Na wystawie zaprezentowano także prace Zbigniewa Jaskierskiego. W 1969 r. w Galerii Sztuki Współczesnej w Warszawie urządzono pośmiertną wystawę obrazów Jaskierskiego. W lutym i marcu 1970 r. malarstwo i rysunek Zbigniewa Jaskierskiego prezentowane było w CBWA „Zachęcie”. Obecnie jego obrazy znajdują się zarówno w zbiorach polskich muzeów /Narodowe, Wojska Polskiego, Pomorza Zachodniego i innych/ jak i zagranicznych: Sztokholm, Waszyngton, Florencja. Sporo prac znajduje się w kolekcjach prywatnych. Był subtelnym kolorystą i jednocześnie działał w sferze abstrakcji zafascynowany ruchem niespokojnej materii, życiem form nieregularnych i zmiennych, zdradzających wieloznaczne podobieństwo do świata wyobrażeń przedmiotowych. Uznawany za wybitnego malarza swojego pokolenia.
