Bp Antoni Melchior FIJAŁKOWSKI odręczny LIST do Klaudyny Fijałkowskiej [bratanicy], datowany Warszawa 5 listopad 1852r.

Biskup Antoni Melchior FIJAŁKOWSKI odręczny LIST do Klaudyny Fijałkowskiej [bratanicy], datowany Warszawa 5 listopad 1852r., f. 14x21,5cm, 

na końcu listu autograf biskupa

Antoni Melchior Fijałkowski (1778–1861) – polski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup metropolita warszawski, teolog i działacz patriotyczny. Pochodził ze szlacheckiej rodziny Fijałkowskich herbu Ślepowron. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1801 roku. Był m.in. kanonikiem włocławskim i kustoszem kapituły płockiej, a podczas powstania listopadowego 1830–1831 pełnił funkcję kapelana armii powstańczej. W 1842 roku został biskupem pomocniczym płockim, a od 1844 zarządzał archidiecezją warszawską jako wikariusz kapitulny. W 1856 papież Pius IX mianował go arcybiskupem metropolitą warszawskim; uroczysty ingres do archikatedry św. Jana odbył się 11 stycznia 1857 roku. Szczególną rolę odegrał w okresie narastania polskich nastrojów niepodległościowych poprzedzających powstanie styczniowe. Nie przeciwstawiał się patriotycznym nabożeństwom i manifestacjom odbywającym się w warszawskich kościołach. Po krwawym stłumieniu przez wojska rosyjskie manifestacji na placu Zamkowym 27 lutego 1861 roku wystosował protest do władz carskich i uczestniczył w uroczystościach pogrzebowych pięciu poległych. W społeczeństwie cieszył się ogromnym autorytetem i był postrzegany jako jeden z duchowych przywódców narodu. Zmarł 5 października 1861 roku. Jego pogrzeb 10 października przerodził się w wielką manifestację patriotyczną, jedną z najważniejszych w Warszawie przed wybuchem powstania styczniowego. Pochowany został w krypcie arcybiskupów w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie